İletişimi koparmayan 4 kişi kaldık desek yeridir. Diğerleri hep saçma sapan birer bahaneyle iletişimi kopardılar. Oysa 50 li yaşlarında kimler kalacak ki etrafında. Diyecek birşey yok elbette…

Bir anda ortaya atılan bir fikir ile (saydık tam 8 sene olmuş – 2018), 8 sene sonra bir araya gelmeye karar verdik. Danimarka, Dubai, Almanya ve Türkiye’den oluşan iskelet takıma Fransa’dan bir misafir katılımcı eklendi.

22.10.2026 – Önce Zafer’i aldık, 14:44 – Gülsuyu Köprüsü’nden

Ardından Ali Karaman’ı aldık. Derken istikamet İzmit Otogar oldu. 16:51 de Mehmet ile buluştuk.

Ve 5 kişi yollara döküldük. İlk durağımız Köfteci Ahmet oldu. Akşam yemeği için kendimize ziyafet çektik.

Akşam soba, çay, sohbet ile geçti. Herkez birbiriniz pek özlemiş, laf lafı açtı. Bir yandan maç izledik.

Sabah kalktık, biraz bahçe keyfi yapıp kahve içtikten sonra Sakarya’ya doğru yola çıktık. Günü Sakarya’da geçirdik.

Temmuz bize çok uyum sağladı, biz de ona elbette. Önce Uğur Koru lokantasında sabah kahvaltısı niyetine yemek yedik. Yemekler nefis idi. Ardından çay bahçelerinde gezindik, çarğıda alışveriş yaptık. Dönerci Ömer de tekrar yemek yedik. Üstüne kabak tatlıcısı için Hacı Bekir’e gittik. Artık yeter deyip evimize döndük.

Ertesi sabah biraz çalıştıktan sonra, Ali Fuat Paşa’da kahvaltı ettik. Üstüne Seyir tepsinde ayva tatlısı ve kahve yedik. Dönüşte kasa kasa Ayva aldık. Simit ve kestane alıp evimize döndük.

Pazar sabahı erkenden kalkıp, 8 de yola çıktık. Zafer’i uğurladık, sonra Mehmet’i bıraktık. Bu toplantı da akıllarımızda hoş bir anı olarak kaldı.