Aşık Veysel

Aşık Veysel’e ölmeden evvel mezarını sorarlar. Vasiyeti gayet nettir. ‘Üstüme kat’iyen taş koymasınlar, çimento dökmesinler’ der. Nedenini de o gösterişsiz ama dağ gibi aklıyla açıklar.Bizde “Aşık Veysel”

Şehir

Öldüğünün ertesi sabahı, dünya o arsız iştahıyla yine uyanacak. Vapurlar kalkacak, kahveler yudumlanacak ve şehir senin yokluğunu bir toz tanesi gibi silkeleyip yoluna devam edecek. “Şehir”

Özgürlük mü yoksa yalnızlık mı?

ve sabahları kimse sizi uyandırmadığında, geceleri kimse sizi beklemediğinde ve ne dilerseniz yapabildiğinizde buna ne derdiniz; özgürlük mü yoksa yalnızlık mı?” — charles bukowski

Abidin

Abidin’le markette rastlaştık bugün.Ne var ne yok, ne yaptın ne ettin faslını geçtikten sonra başladık reyonlar arasında birlikte dolanmaya..Gözüm tıraş bıçaklarına ilişince gayriihtiyari ağzımdan çıkıverdi: “Abidin”